Start Rewiańczycy Charakterystyka
Rewiańczycy - charakterystyka PDF Drukuj Email
Wpisany przez Elg`cahlxukuth   
piątek, 09 grudnia 2011 18:06

STRUKTURA SPOŁECZNA

- Podział wewnętrzny:
Rewiańczycy nie posiadają podziału w swoich szeregach. Raczej zwalczają przejawy dzielenia się na kasty, grupy społeczne czy polityczne. Takie podejście do sprawy sprawia że Rewiańczycy nie posiadają niewolników. Wszyscy wobec siebie są równi.

- Przywództwo:
Forma sprawowania władzy dalece różni się od większości znanych ustroi. Nie mają skomplikowanych praw i rządów które jak mawiają "sieją zepsucie" wśród żyjących. Rewiańczycy posiadają odwieczny kodeks spisany przez ich przodków wiele stuleci temu, gdy jeszcze zamieszkiwali stary kontynent. Zawartość kodeksu jest niepodważalna, a przejawy buntu i nie posłuszeństwa najczęściej kończą się banicją. Do obrony respektowania kodeksu wyznaczani są Zwierzchnicy jednak rolę przywódczą pełnią wszyscy. Zwierzchników jest dwóch a do podjęcia decyzji potrzebne są dwa z trzech głosów. Dwa głosy mają zwierzchnicy a jeden ludność.

Zwierzchnicy wybierani są przez ludność, a ich kadencja trwa aż do odwołania.

- Hierarchia:
Jedyna widzialna hierarchia to zwierzchnicy i ludność. Jednakże te dwie grupy różnią się tylko nazwą. Zwierzchnik nie ma większych praw niż inny obywatel. Jest traktowany na równi i podlega takim samym obowiązkom i karom. Rola zwierzchnika sprowadza się do dbania o respektowanie kodeksu, zachowanie porządku i równowagi.


CECHY

- Budowa ciała
Budowa ich ciała nie jest jednolita. Wojownicy często są szczupli i zwinni, rzemieślnicy natomiast swoją budową przypominają chociażby Darkelotów. U kobiet nie spotyka się krótkich włosów co jest oznaką braku szacunku dla panującej harmonii, natomiast u mężczyzn są właśnie krótkie. Można jednak znaleźć wyjątki i nie jest to regułą.
Skórę mają bladą z racji tego że dużo czasu spędzają w lasach.

- Preferowany ubiór
Rewiańczycy ubierają się lekko i wygodnie. Najczęstszym ubiorem są skórzane tuniki i spodnie. Kolory ich ubrań to zazwyczaj zieleń, brąz i czerń. Podczas prac codziennych ubrania są luźnie i nie krępujące ruchów.

- Cechy charakteru
Dla Rewiańczyków każdy człowiek jest równy. Nie uznają królów czy innych władców, nie posiadają klas społecznych.
Jeżeli wszystko układa się według ich kodeksu nie ingerują w otaczający ich świat, sytuacja potrafi się zmienić jednak gdy jest odwrotnie. W obronie ich świętych zasad potrafią nawet wypowiedzieć wojnę a swoją politykę zmieniają na bardziej ekspansywną.

Do kobiet i dzieci odnoszą się z szacunkiem, a brak rodziny jest niemile widziana.

Mimo że las w którym się osiedlili traktują za swój dom nie roszczą sobie do niego prawa. Polowania w jego obrębie nie spotykają się z ich dezaprobatą a także wstęp do ich osady nie jest zabroniony.

Nie znoszą wywyższania się lub poniżania innych. Często stają w obronie uciśnionych, stają się wtedy porywczy i nieprzewidywalni. Mają co do tego jasne zasady z którymi się nie kryją.

Jeśli rewiańczyk zgromadził znaczne środki materialne chętnie się dzieli z potrzebującymi. Działa to jednak w drugą stronę. Jeśli posiadają mało a w ich zasięgu są rzeczy im potrzebne ich sumienie nie wzbrania ich przed przywłaszczeniem sobie tego czego potrzebują. Jeśli jednak zrobi to z zachłanności może go spotkać nawet banicja.

Wszelkie zasoby ziemi uznają za wspólne, nie akceptują żadnych zakazów polowań czy pozyskiwania innych surowców.

Co do traktowania zwierząt. Zarówno zwierzynę leśną jak i hodowlaną używają jako pokarm, jednakże uważają że każde zwierzę ma prawo do życia i nie zabijają zwierząt dla zabawy czy sportu a w porze zimowej karmią słabsze jednostki.


- Główne profesje
Rewiańczycy z racji miejsca swojego pobytu zajmują się wszelakimi zawodami w których mogą wykorzystać drewno. Są zatem wyśmienitymi stolarzami, wyrabiają niesamowitej jakości łuki i drewniane elementy zbroi. Są mistrzami posługiwania się bronią dystansową a pułapki i wnyki nie są dla nich niczym nowym. Wyrobili też sobie niesamowite zdolności kamuflażu. Stronią od magii gdyż twierdzą że to zakłóca równowagę i porządek które nade wszystko cenią.


- Lokalizacja i budowle
Rewiańczycy zamieszkują wielki las na jednym z kontynentów. Jest to gęsto zalesiony teren z wysokimi drzewami. Ich budynki są wyłącznie z drewna, czasem posiadają niewielkie elementy z kamienia lub innych surowców. Często pokryte są słomą lub liśćmi. Nie ma tam przepychu i kolorowych dekoracji. Wszystko współgra z otaczającym ich lasem.


- Język
Mowa Rewiańczyków jest połączeniem twardych głosek i miękkich a ich używanie jest powiązane ze stanem emocjonalnym Rewiańczyka. Gdy jest agresywny i stanowczy jego mowa staje się twarda, gdy zaś w jego sercu gości pokój mowa jest łagodna i cicha, jak szum lasu w letni piękny dzień.

Gramatyka języka jest stosunkowo prosta, gdyż powszechnie nie stosuję się przeróżnych łączników zdań, często wypowiada się kilka prostych słów, które są trzonem sensu wypowiedzi. Problemem jest jednak akcent wyrazów który potrafi zmienić ich sens gdy wypowie się wyraz w złej tonacji.

Najpopularniejsze zwroty:

Mallu anu – Miło cię widzieć
Maukan – Do zobaczenia
Blaria – Dziękuję
Triam Pergi – Odwieczny kodeks
Mallu don – Miłego dnia
Lurin – Tak
Nurin – Nie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Poprawiony: wtorek, 03 marca 2015 13:57